Watermunt

Watermunt (Mentha aquatica) is een plantensoort uit de lipbloemenfamilie (Lamiaceae).

Determinatie

Watermunt is een vaste, kruidachtige plant. De stengels zijn 30–90 cm lang en hebben gesteelde, eironde tot langwerpige, gezaagde tot gekartelde bladeren. De bladeren ruiken sterk naar pepermunt (Mentha ×piperata). De plant heeft zowel bovengrondse als ondergrondse uitlopers. Ze bloeit van juni tot eind oktober. De bolvormige bloeiwijze bestaat uit één of twee schijnkransen. De kelkbuis is 4–5 mm lang en heeft lancetvormige tanden.

Ecologie

Watermunt heeft een brede ecologische amplitude. Ze komt voor in en langs eutroof tot meso-oligotroof water en ook in natte graslanden. Ook in de kruidlaag van moerasbossen komt ze voor. De roodachtig lila bloemen worden door insecten zoals honingbijen en hommels bestoven. Watermunt is onder andere de waardplant van het muntvlindertje.

Syntaxonomie

In de syntaxonomie komt watermunt in allerlei syntaxa voor. Vooral in de riet-klasse, de klasse van kleine zeggen en de klasse van natte strooiselruigten wordt ze veel aangetroffen.

Verspreiding

Het verspreidingsgebied van watermunt strekt zich uit over Europa, Noord-Amerika, Azië, Afrika, Australië en Nieuw-Zeeland.

Trivia

• De plant is makkelijk vegetatief te vermeerderen door stukjes van de uitlopers.
• Watermunt is een van de kruisingouders van pepermunt (Mentha ×piperita).
• De oude Egyptenaren en Grieken gaven hun doden soms een bosje watermunt mee in het graf.
• Vroeger werd de plant toegevoegd als smaakmaker aan thee.

Andere namen

• Aalkruid
• Bakkruid
• Boerenbalsem
• Vlooienkruid