(Alle credits en de rechten van de Wikipedia bron zijn van toepassing)
Gele anemoon (Anemone ranunculoides) is een plantensoort uit de ranonkelfamilie (Ranunculaceae).
Determinatie
Gele anemoon is een vaste, kruidachtige plant. Deze laagblijvende soort kan een hoogte van 15–25 cm bereiken en vormt kruipende wortelstokken. De steel van de wortelbladeren is kaal. De stengelbladeren zijn vele malen langer dan de bladsteel. De plant bloeit van maart tot mei met 1,5 cm grote, gele bloemen, die vaak met twee tot drie bij elkaar zitten. De meestal vijf bloemdekbladen, die botanisch gezien kelkbladeren zijn, zijn van buiten behaard. De vrucht is een eenzadige dopvrucht. Aan het zaad zit een mierenbroodje.
Ecologie
Gele anemoon groeit op eutrofe, vochtige, vaak kalkhoudende grond in loofbossen, tussen hakhout en op dijken.
Syntaxonomie
In de syntaxonomie staat gele anemoon te boek als kensoort voor de klasse van eiken- en beukenbossen op voedselrijke grond.
Verspreiding
Het oorspronkelijke verspreidingsgebied van gele anemoon strekt zich uit over Centraal-Europa en West-Azië. In Nederland komt de plant alleen in Zuid-Limburg in het wild voor. De soort is in Nederland met uitsterven bedreigd. Als stinsenplant bij buitenplaatsen is gele anemoon in de rest van Nederland zeldzaam. Ook wordt de plant veel in siertuinen geplant. Als stinsenplant wordt de soort al in 1683 vermeld voor het Haarlemmerhout en het Haagse Bos.
Toxiciteit
Het melksap van gele anemoon is iets giftig, omdat de stof protoanemonine in het sap voorkomt.
Externe links
- Gele anemoon op Ecopedia
- Gele anemoon op Flora van Nederland
- Gele anemoon in het Nederlands Soortenregister
- Verspreiding in Nederland volgens NDFF Verspreidingsatlas
- Kaarten met waarnemingen:
- België
- Nederland
- wereldwijd
(Alle credits en de rechten van de Wikipedia bron zijn van toepassing)